Spontane ontmoeting…Over de liefde.

Dit zijn de Nederlandse Klaas (39) en Spaanse Alba (35) en wonen samen in Utrecht. Ze kwamen elkaar drie jaar geleden tegen in een klimhal. Alba was in Nederland omdat ze haar Engels wilde verbeteren.
Het was meteen raak. Binnen een maand trok ze bij Klaas in en na een jaar was ze zwanger. Yero (1) werd geboren. ‘We hadden beiden zin in een kind. Het voelde goed’.

Ik zit te werken bij Koffie & Ik en zie Yero om mij heen hobbelen. Ik geniet van zijn avontuur op de vierkante meter. Ik stel me kort voor dat het mijn zoon zou zijn. Dat idee prikkelt me. Jeetje, wat zou ik trots zijn.

Tegelijkertijd zie ik twee oplettende ouders, die na iedere twee zinnen weer even naar beneden kijken om te zien of alles nog goed gaat. Dat prikkelt op hetzelfde moment weer minder.
Ik begin een gesprek. Ik kan het niet laten. Vertel me eens… Hoe werkt dat? 🙂
Ze nemen mij mee even mee op reis.

Klaas vertelt dat hij op mijn leeftijd echt nog niet deze sprong durfde te maken. Als ik over mijn bindings/verlatingsangst en drang naar vrijheid praat, moet hij lachen. ‘Ik was nog veel erger!’
Alba gaat iedere twee maanden minimaal een week naar Spanje. ‘Even met mezelf en de familie zijn. Zonder dat zou het niet goed gaan. Regelmatig afstand nemen is nodig.’

Ik ben extreem sensitief, maar kan niet de kleinste twijfel of onzekerheid tussen hun ontdekken. Wat een prachtig stel. Het klopt gewoon. Het geeft hoop en maakt nieuwsgierig. (En jaloers…) 😉
Binnenkort ga ik al mijn nieuwsgierigheid storten in een eigen project over de liefde. En dat ga ik zeer waarschijnlijk niet alleen doen.

To be continued.