Zanger Stef Bos had ooit…

Gisteren vertelde een dame mij tijdens een coachingsessie dat ze soms wel eens moeite kon hebben om zichzelf te presenteren. Bang om het niet goed te doen.

Zanger Stef Bos had ooit in zijn jongere jaren een optreden in Carré. Ook André van Duin was daar. Hij vroeg vlak voor zijn optreden aan Stef of hij zenuwachtig was. ‘Ik sterf een duizend doden’. ‘Onthoud goed Stef, het gaat niet om jou, maar om het liedje’.

Sinds dat moment voelde Stef nooit meer dezelfde angst. Ook de intentie op het podium veranderde.
Hij is zichzelf steeds meer gaan zien als een poort, waar hij verhalen, lessen en inzichten de wereld door in laat gaan. Verhalen en inzichten die hem ook gegeven worden.
Met het ouder worden komt de realisatie dat hij slechts een schakel is in een groter geheel en de wereld niet om hem draait.

Dat herken ik ook meer en meer. Alsof mijn ‘ik’ kleiner wordt en mijn kop en lichaam steeds meer als een voertuig/middel fungeren om leven en inzicht door te geven.

Ik heb haar uitgedaagd om het belang van de boodschap groter te maken dan hoe men naar haar kijkt. Dat ging ze proberen. Mij helpt het in ieder geval.